YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6390
KARAR NO : 2021/2909
KARAR TARİHİ : 17.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suç tarihi itibariyle TCK’nın 142/1-a maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 3 yıl olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- 02.08.2015 tarihli değer tespit tutanağına göre, çalınan parke taşının değerinin 100,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanmasının gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması istenildiği halde, 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesi gereğince 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanmama ihtimaline binaen sanığa ek savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.