YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7076
KARAR NO : 2021/7328
KARAR TARİHİ : 05.04.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
1-Suça konu markete gelen sanığın 01.01.2015 tarihinde bir adet kaşar peyniri çaldıktan sonra ertesi gün tekrar aynı markete gelerek aldığı ürünleri kamera görüntülerine de yansıdığı hali ile ilk olarak başka yere koyduğu sonrasında tekrar gelip aldığı ancak birlikte geldiği arkadaşı Mücahit’ten şüphelenilerek durdurulması üzerine aldıklarını başka bir reyona bırakıp hareket ettiği sırada yakalandığı ve sanığın üzerine atılı suçu kabul etmeyerek aldığı ürünlerin parasını ödeyeceğine dair beyanları karşısında; sanığın çıkışa uzak bir yerde yakalandığı gözetilerek, 02.01.2015 tarihinde işlendiği iddia edilen eyleme yönelik olarak sanığın mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sadece sanık hakkında 01.01.2015 tarihli hırsızlık olayından hüküm kurulması gerekirken TCK’nın 43 maddesi gereğince artırım yapılması,
2-06.01.2015 tarihli güvenlik kamerası inceleme tutanağına göre, 01.01.2015 tarihinde gerçekleşen eylemin saat 18.13 sıralarında gerçekleştiğinin ve UYAP’dan alınan güneş batış çizelgesine göre suç tarihinde, gece vaktinin saat 17.38’de başladığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği halde sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,
3-Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin TCK’nın 191/1 maddesinde yazılı “Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak” suçuna ilişkin olduğu, bu suçun ise hükümden sonra 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’la yeniden düzenlenen TCK’nın 191. maddesi ile aynı Kanun’la 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gereğince, yapılacak uyarlama sonucunda “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ve koşulları gerçekleştiğinde CMK’nın 231. maddesinin 10. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verileceğinin öngörülmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan bu ilamla ilgili uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
4-Sanık hakkında kurulan hükümde TCK’nın 61. maddesi hükümleri uyarınca TCK’nın 43/2. maddesinden sonra TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanması gerekirken bu sıralamaya uyulmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CUMK’un 326/son maddesinin gözetilmesine 05.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.