YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7123
KARAR NO : 2021/6509
KARAR TARİHİ : 24.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanığın kilitli vaziyette park edilen aracın içinde bırakılan yakınanlar …, … ve …’a ait cep telefonları ile yakınan …’a ait 25 TL para ile yakınan …’a ait 10 TL para çaldığı olayda; sanığın araç içinde çalınan cep telefonlarının birden fazla şahsa ait olduğunu bilebilecek durumda bulunduğunun kabulü halinde, eylemin yakınan sayısı kadar hırsızlık suçunu oluşturacağı, cep telefonlarının birden fazla şahsa ait olduğunu bilebilecek durumda olmadığınn kabulü halinde ise eylemin tek bir hırsızlık suçunu oluşturacağı, 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayacağı gözetilmeden ve bu konuda bir araştırma yapılmadan, yazılı şekilde zincirleme suç kabul edilerek hüküm kurulması,
2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 17/07/2011 yerine 17/07/2012 olarak yanlış gösterilmesi,
3-5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinde “Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.” denmesi karşısında, tekerrüre esas alınan Germencik Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29/11/2011 tarihli ve 2010/346 Esas – 2011/1473 Karar sayılı kararının kesinleşme tarihinin 24/01/2012 olduğu, suç tarihinden sonra kesinleşen söz konusu mahkeme kararının tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın tekerrüre esas başka sabıkasının da olmaması karşısında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 24.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.