Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/7511 E. 2021/6168 K. 23.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7511
KARAR NO : 2021/6168
KARAR TARİHİ : 23.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iftira
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1) Sanığın hakkında iftira suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içerisinde bulunan 02.06.2013 ve 03.06.2013 tarihli tutanaklara göre başka bir hırsızlık suçundan yakalanan sanığın üzerinde müşteki … adına düzenlenmiş nüfus cüzdanının ele geçirilmesinin ve sanığın da yakalandığında kendini … olarak tanıtmasının akabinde kollukça yapılan araştırma sonucu sanığın … adına düzenlenmiş nüfus cüzdanını kullandığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın etkin pişmanlığının söz konusu olmadığı halde kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nın 269/3-a maddesinden uygulama yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Mükerrirliğe esas alınan Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/12/2011 tarih 2011/375 E 2011/609 Karar sayılı 03/01/2012 tarihinde kesinleşen ilamında birden fazla suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Yasa’nın 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezaya ilişkin hırsızlık suçundan hükmedilen 1 yıl 6 aylık hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün mükerrirliğe esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasa’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “ Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/12/2011 tarih 2011/375 E 2011/609 Karar sayılı ilamına konu 1 yıl 6 ay hapis cezasının mükerrirliğe esas alınmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
a) Sanığın M1 Alışveriş Merkezi içerisinde bulunan Rodimood isimli mağazadan suça kot pantolonları çalması şeklindeki eyleminin, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 141/1 maddesinden uygulama yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,
b) Sanığın suça konu kot pantolonların alarmlarını mağaza içerisinde sökerek çalıp Rodimood isimli mağazadan çıktıktan sonra gelen ihbar üzerine kollukça, “kesintisiz takip olmaksızın” M1 Alışveriş Merkezi’nin tuvaletinde yakalandığının anlaşılması karşısında, eylemin tamamlandığı halde 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesinden uygulama yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,
c) Mükerrirliğe esas alınan Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/12/2011 tarih 2011/375 E 2011/609 Karar sayılı 03/01/2012 tarihinde kesinleşen ilamında birden fazla suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Yasa’nın 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezaya ilişkin hırsızlık suçundan hükmedilen 1 yıl 6 aylık hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün mükerrirliğe esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 23.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.