YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7842
KARAR NO : 2021/10250
KARAR TARİHİ : 25.05.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanığın eylemi haksız yere elinde bulundurduğu anahtarla işlediği ve TCK’nın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu halde, aynı Yasa’nın 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması, sonuç ceza değişmediğinden, sanığın suça konu bilgisayarı çalmasının ardından, müşteki tarafından yakalanması üzerine itirafta bulunarak, bilgisayarı sanık …’ya sattığını beyan etmesi üzerine bilgisayarın kollukça sanıktan alınarak müştekiye tesliminin sağlandığı dosya kapsamından anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 Esas – 2013/106 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın, satıştan elde ettiği menfaati iade etmeden üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi, etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği gibi, eşyanın, satın alan kişiden alınarak müştekiye iade edilmiş olmasının da 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesi kapsamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmaması nedeniyle; sanık …’in 01.10.2015 tarihli duruşmadaki çalınan bilgisayarı satın alan …’nın zararını 200,00 TL elden ödeyerek giderdiğine ilişkin beyanının doğruluğu araştırılmadan ve zararın giderilip giderilmediğinin tespiti yapılmadan, sanık hakkında TCK’nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.