YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7850
KARAR NO : 2021/12853
KARAR TARİHİ : 23.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Her ne kadar sanık … ve suça sürüklenen çocuğun savunmalarında koyunları tek seferde çaldıklarını ifade etmişlerse de, sanık …’ın savcılıkta vermiş olduğu ifadesinde, koyunları ilk olarak 03/07/2012 günü, devamında, 05/07/2012 gününe kadar peyderpey çaldıklarını beyan ettiği, yine suça sürüklenen çocuğun savcılık ifadesinin de aynı yönde olduğu ve savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun değerlendirilmesi karşısında; sanık hakkında TCK’nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkındaki hapis cezası ile mahkumiyetin kanunu sonucu olarak, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2- Sanıklar … ve … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Sanıklar hakkındaki hapis cezası ile mahkumiyetin kanunu sonucu olarak, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a- Müştekinin sürüsünden koyunlarının çalınması olayı ile ilgili olarak, müşteki beyanında, kendi olanakları ile 89 adet koyununu bulduğunu, üç adet koyunu ise bulamadığını beyan ettiği, soruşturma aşamasında bir kısım koyunun bulunmasında sanıkların katkısının bulunmaması dolayısıyla etkin pişmanlık koşulları oluşmadığı, ancak kovuşturma aşamasında, müştekinin üç adet koyununun bedelinin … ve … müdafii tarafından müştekiye PTT kanalıyla gönderildiği, kovuşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iadeden ise iadeyi gerçekleştiren sanıklar … ve …’ın yararlanabileceği anlaşılmakla; müştekiden kovuşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iadeye muvafakat edip etmeyeceği sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/2-4 maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b- Her ne kadar sanık ve suça sürüklenen çocuğun savunmalarında koyunları tek seferde çaldıklarını ifade etmişlerse de, sanık …’ın savcılıkta vermiş olduğu ifadesinde, koyunları ilk olarak 03/07/2012 günü, yine 05/07/2012 gününe kadar peyderpey çaldıklarını beyan ettiği, yine suça sürüklenen çocuğun savcılık ifadesinin de aynı yönde olduğu ve savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 23/06/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.