YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7913
KARAR NO : 2021/6499
KARAR TARİHİ : 24.03.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Uyap’tan yapılan sorgulamaya göre sanığın hükmün açıklandığı tarihte cezaevinde bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozmaya ilişkin görüşe iştirak edilmemiş,sanık hakkında hüküm kurulurken teşebbüs nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin TCK’nın 35. maddesinin, malın değerinin az olmasına ilişkin TCK’nın 145. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK’nın 61. maddesine aykırı davranılması sonuç ceza miktarını değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamış,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/306 Esas ve 2013/392 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,
2-TCK’nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması ve 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikler de nazara alınarak kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezası ile mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın TCK’nın 53/1. maddesinin “a, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, ancak “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CYUY’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Yasa’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,sanık hakkında kurulan hükümdeki tekerrür uygulamasına ilişkin bölümün çıkarılmasına,sanık hakkında Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/306 Esas ve 2013/392 sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezası tekerrüre esas alınarak 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi ve hüküm fıkrasından TCY.nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı ceza gereği 5237 sayılı TCY.nın 53/1-a-c-d-e bentlerindeki haklardan infaz tamamlanıncaya kadar,aynı Yasanın 53/1-c maddesinde belirtilen “kendi altsoyu” üzerindeki veleyet hakkından;vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.