YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/9181
KARAR NO : 2020/13127
KARAR TARİHİ : 18.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın tekerrüre esas alınan …17. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2010 gün ve 2010/208 E., 2010/513 K. sayılı ilamı ile 6136 sayılı Yasa’nın 13/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezasının yanı sıra 1.600 TL adli para cezasına da hükmedildiği halde, yalnızca hapis cezasının esas alınması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2- 22/06/2015 tarihli karar duruşmasına ilişkin duruşma tutanağının başlangıç kısmında gelen olmadığı ve tutanağın sonunda kararın sanığın yokluğunda verildiği belirtilmesine rağmen, duruşma tutanağında sanıktan diyecekleri ve esas hakkındaki son savunması ile son sözünün sorulması üzerine sanığın beyanının yazılmış olması suretiyle sanığın hükmün verildiği son oturumda hazır olup olmadığı hususunda çelişki oluşturulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.