YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10008
KARAR NO : 2023/4575
KARAR TARİHİ : 19.09.2023

…
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/55 E., 2016/513 K.
…
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Giresun Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.01.2016 tarihli ve 2016/126 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında gece vakti şikâyetçinin rızası bulunmaksızın konutuna girmesi şeklindeki eylemi nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1-4,53 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Giresun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin,16.05.2016 tarihli ve 2016/55 Esas, 2016/513 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 62, 50/1-a maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.03.2021 tarihli, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün onanması görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık 20.05.2016 tarihli dilekçesi ile süre tutum talebinde bulunmuş, gerekçeli kararın tebliği üzerine gerekçeli temyiz dilekçesi sunmamıştır.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tarihinde gece vakti sanığın boşanmış olduğu şikâyetçi eski eşinin konutuna zorla girerek konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediği kabul edilerek sanığın cezalandırılmasına karar verildiği,
2. Sanığın soruşturma evresinde alınan ifadesinde eski eşinin rızası ile konuta girdiğini beyan ettiği, kovuşturma evresinde ise çok alkollü olduğundan ne yaptığını hatırlamadığını beyan ettiği,
3.Kolluk görevlilerince düzenlenen 09.01.2016 tarihli tutanakların dosya içinde bulunduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanığın adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun anlaşılması karşısında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı Kanun’un 231/6-a. maddesinde gösterilen, “Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması” nesnel (objektif) koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. Ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan şikâyet yokluğundan düşme kararı verildiği aynı Kanun’un 116/4. maddesi uyarınca konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise mahkûmiyet hükmü kurulduğu, suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu ile uzlaşma kapsamında olan konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ancak, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. Maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesi ile
uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı, bu nedenle 5271 sayılı Kanun’un 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, sanık ile şikâyetçi arasında söz konusu kanun değişikliğine göre konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden uzlaştırma işlemi uygulanıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Giresun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin,16.05.2016 tarihli ve 2016/55 Esas, 2016/513 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

…