YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10070
KARAR NO : 2023/4322
KARAR TARİHİ : 12.09.2023
…
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/314 E., 2016/343 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 31.03.2015 tarihli ve 2015/8220 Esas No.lu iddianamesi ile sanık …’ın katılanın ikâmetinden kredi kartlarını çalarak temyiz dışı diğer sanıklar B.K. ve M.K. İle birlikte izinsiz olarak harcama yaptıkları iddiasıyla hırsızlık ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 245/1, 43/1 ve 142/2-h maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Adana 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli ve 2015/314 Esas, 2016/343 Karar sayılı kararı ile sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi sanık …’ın atılı suçları işlediği sabit olmasına rağmen beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanık …’ın temyiz dışı sanık B.K. ile evli oldukları, temyiz dışı diğer sanık M.K.’nın ise B.K. İle kardeş oldukları, sanıkların işyerinde başkalarına ait kredi kartlarından hayali alışveriş yaparak nakit elde etmek suretiyle yarar sağladıkları, katılanın; sanık …’ın evine temizlik için gelip gitmesi nedeniyle kendisinde anahtar bulunması sebebiyle evinde bulunmadığı bir dönemde sanık …’ın kendisine ait kredi kartlarını izinsiz olarak alıp eşine götürerek hayali alışveriş işlemlerinde kullandıklarını iddia etmiş ise de tanık ve müştekilerin beyanlarının değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçları işlediği sabit olmadığından beraatine karar verilmiştir.
2. Katılanın aşamalardaki beyanları, tanıklar E.K. ve H.B.’nin duruşmada alınan beyanları ve sanıkların savunmalar dosya içerisinde mevcuttur.
IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, katılan’ın 17.11.2015 tarihli bir kez kredi kartlarını takla attırılması için sanık vasıtasıyla gönderdiğine ilişkin beyanları, yine tanıklar E.K. ve H.B.’nin, katılanın kredi kartlarına takla attırma işleminin yapılması için rızası ile sanıklara vermiş olduğuna ilişkin beyanları dikkate alındığında sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli ve 2015/314 Esas, 2016/343 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.