YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10772
KARAR NO : 2023/5598
KARAR TARİHİ : 17.10.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/934 E., 2016/586 K.
ŞİKÂYETÇİ : …
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz süresinin son gününün adlî tatile denk gelmesi nedeniyle temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.07.2014 tarihli ve 2014/7090 Esas No.lu iddianamesi ile, sanık hakkında şikâyetçiye ait iş yerindeki masa üzerinde bulunan cep telefonunu çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b.2 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2014/934 Esas, 2016/586 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında aynı Kanun’un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, samimi beyanları ve pişmanlığı dikkate alınarak hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü sanığın, şikâyetçiye ait … Kuyumculuk adlı iş yerine geldiği, o esnada şikâyetçinin dükkanda bulunmadığı, sanığın suça konu Iphone marka cep telefonunu masa üzerinden alarak iş yerinden ayrıldığının tüm dosya kapsamı ile … olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Sanık aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmiş olup, şikâyetçinin ifadeleri, tanıklar M.K ile N.K’ın soruşturma aşamasında alınan beyanları, 03.07.2014 tarihli CD İzleme ve Tespit Tutanağı, 03.07.2014 tarihli Görüntü İnceleme, Yakalama ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı,
03.07.2014 tarihli … ile Teslim ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı, aynı tarihli Teslim Tesellüm Tutanağı, dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
Sanığın adlî sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan suç tarihinden önce kesinleşmiş bir mahkûmiyetinin bulunmadığı, ancak yargılamaya konu suç tarihinden önce kesinleşmiş bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar sebebiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içerisindeki CD İzleme- Tespit Tutanağı ile Görüntü İnceleme, Yakalama, Muhafaza Altına Alma Tutanağının içerikleri ve sanığın aşamalardaki ikrarları dikkate alındığında atılı hırsızlık suçunun sübuta erdiğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;
1. 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h maddesinin 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihinin 03.07.2014 olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın, şikâyetçiye ait iş yerindeki masa üzerinde bulunan cep telefonunu çalması şeklindeki eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h maddesine uyduğu ve 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonra 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h maddesi ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun’un 142/1-b maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2. Sanığın şikâyetçiye ait iş yerinden Iphone 5 marka cep telefonunu çalması şeklinde gerçekleşen somut olayda; Görüntü İnceleme, Yakalama ve Muhafaza Altına Alma Tutanağına göre, ikameti önünde kolluk görevlilerince yakalanan sanığın şifai beyanında suçlamayı kabul ettiği, yakalama işlemi yapılmasından sonra suça konu cep telefonunun evinde olduğunu belirttiği, irtibata geçilen sanığın babası tanık M.K. tarafından bahsi geçen telefonun kolluk görevlilerine teslim edildiği ve Teslim Tesellüm Tutanağı ile de cep telefonunun şikâyetçiye soruşturma aşamasında tam ve eksiksiz olarak iade edildiğinin belirlendiğinin anlaşılması karşısında; soruşturma aşamasında gerçekleştirilen etkin pişmanlık nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2014/934 Esas, 2016/586 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.