YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11754
KARAR NO : 2021/12796
KARAR TARİHİ : 22.06.2021

İş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2-4, 151/1 31/3, 62/1 (iki kez) ve 52/2. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis ve 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2015 tarihli ve 2015/536 esas, 2015/659 sayılı kararına karşı hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden yapılan itirazın reddine ilişkin mercii … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/11/2019 tarihli ve 2019/1713 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25/02/2021 gün ve 17157-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/03/2021 gün ve 2021/28556 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2-4, 151/1 31/3, 62/1 (iki kez) ve 52/2. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis ve 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2015 tarihli ve 2015/536 esas, 2015/659 sayılı kararına karşı hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden yapılan itirazın reddine ilişkin mercii … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/11/2019 tarihli ve 2019/1713 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçlarla birlikte işlenen hırsızlık suçundan da mahkumiyet kararı verildiği, anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 25/09/2019 tarihli ve 2019/4014 Esas, ./..
2019/13207 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediği cihetle beraatine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozma kararı verildiği, aynı Yargıtay ilamında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın itiraz kanun yoluna tabi olduğu gerekçesiyle incelenmeksizin mahalline iade edildiği, mala zarar verme suçu ile ilgili olarak ise anılan Yargıtay ilamında, “Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda değişmeyen inkara yönelik savunmaları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, yüklenen suçu işlediğine ilişkin suç mahallinin olduğu sokakta yürüdüğünü gösterir kamera görüntüleri dışında her türlü şüpheden uzak kesin, inandırıcı ve yeterli bir delil elde edilemediği gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verildiği, bu suça ilişkin kararın kesin nitelikte olduğu ve bu hukuka aykırılığın ancak kanun yararına bozma yoluyla giderilmesinin mümkün bulunduğu…” şeklinde karar verildiği, anılan Yargıtay ilamını takiben söz konusu hırsızlık suçuna ilişkin olarak … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2019 tarihli ve 2019/1747 esas, 2019/1876 sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan verilen 06/05/2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yapılan itirazın ise mercii … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/11/2019 tarihli ve 2019/1713 değişik iş sayılı kararı ile reddine karar verildiği,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarihli ve 2012/10-534 esas, 2013/15 karar sayılı ilamıyla itiraz merciinin sadece şeklî olarak değil, hem maddî olay, hem de hukukî yönden inceleme yapabileceği yönündeki kararı nazara alındığında,
1- Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarının beraat kararı verilen hırsızlık suçuyla bağlantılı ve birlikte işlendiği gözetilerek, suça sürüklenen çocuğun atılı iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarını işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde,
2- Kabule göre de;
Kayden 12/05/1998 doğumlu olup, suçun işlendiği 25/03/2015 tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesi gereğince tayin olunan cezadan, anılan Kanun’un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılmayarak fazla ceza tayin edilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı
CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen ve kanun yararına bozmaya gelen 06/05/2015 tarihli ve 2015/536 Esas- 2015/659 Karar sayılı mahkûmiyet hükümleri ile ilgili olarak verilen kararın Yüksek Yargıtay 13. Ceza Dairesince, 25.09.2019 tarihli ve 2019/4014 Esas – 2019/13207 Karar sayılı ilamı ile işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden dosyanın iadesine, mala zarar verme suçundan kararın kesin olması nedeniyle reddine, kanun yararına bozma yasa yolu için ihbarda bulunulmasına karar verilmesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.11.2020 tarihli ve 245 sayılı kararıyla 13. Ceza Dairesinin kapatılarak dosyalarının Yüksek 6. Ceza Dairesine devredilmesi nedeniyle kanun yararına bozma yasa yoluna gelen mahkûmiyet hükmünü inceleme görevi 6. Ceza Dairesine ait olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 22/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.