YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12232
KARAR NO : 2021/14622
KARAR TARİHİ : 21.09.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık …’ın 03/03/2014 tarihli temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği, bunun üzerine mahkemece 07/03/2014 tarihli ek kararı ile sanığın kararı temyiz süresi geçtikten sonra temyiz ettiğinden bahisle temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararın sanığa tebliğ edilmesine rağmen sanığın bu kararı temyiz etmediği belirlenerek yapılan incelemede;
2- Sanıklar …, …, … ve … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanık …’e yokluğunda verilen kararın sanığın MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunu’nun 21/2 maddesi uyarınca 14/01/2014 tarihinde; yine aynı şekilde sanık …’a da 20/01/2014 tarihinde tebliğ edildiği, bunun üzerine her iki sanığın 28/02/2014 tarihli dilekçeleri ile eski hale getirme ve temyiz isteminde bulundukları, akabinde mahkemenin sanık … yönünden 06/03/2014 tarihli, sanık … yönünden ise 19/03/2014 tarihli ek kararıyla talebin reddine karar verildiği anlaşılmakla, eski hale getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK’nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğundan Mahkemenin 06/03/2014 ve 19/03/2014 tarihli ek kararlarının hukuki değerden yoksun olması sebebiyle ek kararlar kaldırılarak, sanıklar Beyhan ve İsmail’in MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunu’nun 21/2 maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliğinin geçersiz olması nedeniyle, sanıklar Beyhan ve İsmail’in temyiz istemlerinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA
2-Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;
Hüküm tarihinde Muğla E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğu anlaşılan sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 17/12/2013 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.