YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12630
KARAR NO : 2021/11767
KARAR TARİHİ : 09.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık …’in hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkumiyetine dair Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24/12/2015 tarihli ve 2014/1064 E., 2015/792 K. Sayılı kararının sanık ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi sonrasında, Dairemizin 04/11/2020 tarih, 2020/2942 E. 2020/11906 K. sayılı kararı ile hırsızlık suçundan kurulan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün bozulmasına karar verilmesinin ardından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının hırsızlık suçu bakımından 27/04/2021 tarih ve KD-2021/45884 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/04/2021 tarih ve KD-2021/45884 sayılı itirazının KABULÜNE, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin Dairemizin 04/11/2020 tarih, 2020/2942 E. 2020/11906 K. sayılı düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanması ve hüküm tarihine kadar yapılan sanık başına düşen yargılama gideri toplamı, CMK’nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL’den az olduğu halde yargılama giderlerinin sanık ve suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanık ve suça sürüklenen çocuktan ayrı ayrı tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde; TCK’nın 142/2-h. maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl hapis cezasından, aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine 4 yıl 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
2- Sanığın tekerrüre esas alınan Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/05/2012 günlü, 2012/560 Esas, 2012/664 karar sayılı ilamının, sanığın 18 yaşından küçükken işlediği suçlar nedeniyle verilen seçenek yaptırımlardan ibaret mahkumiyetlerine ilişkin olup, tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başka bir hükümlülük halinin de bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında verilen cezanın TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, ”sanık hakkında hırsızlık suçundan dolayı TCK’nın 142/2-h. maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına”; ayrıca hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.