YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12779
KARAR NO : 2021/13984
KARAR TARİHİ : 14.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I) Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın, gündüz vakti temyiz dışı sanık … … ile birlikte, katılana ait ikametten ziynet eşyaları ile bir miktar para çalması şeklindeki eyleminin suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 116/1 ve 119/1-c. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 13/08/2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,
II) Sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK.nun 268 ve 267/8. maddesi hükümlerine göre “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan dolayı dava zamanaşımı, mağdurun fiili işlemediğinin sabit olduğu tarihten başlar” hükmü karşısında, bu suçtan dolayı zamanaşımının suçun mağduru … hakkındaki … Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2015 tarihli, 2014/194 E., 2015/110 K. sayılı beraat kararının kesinleştiği 27/06/2015 tarihinden itibaren başlaması nedeniyle tebliğnamedeki zamanaşımından düşme isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 14/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.