YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1476
KARAR NO : 2021/7054
KARAR TARİHİ : 31.03.2021

Katılan …’a yönelik 18/09/2014 günü işlenen hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından sanıklar … ve …’ın mahkumiyetlerine ilişkin Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2014 tarih ve 2014/478 Esas, 2014/478 Karar sayılı ilamının sanıklar ve müdafiileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23/06/2015 tarih ve 2015/8802 Esas, 2015/13072 Karar sayılı ilamı ile sanıklar … ve … hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanık … yönünden 2. Ceza Dairesinin anılan düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASI ile “Sanık … hakkında, Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2014 tarih ve 2014/478 Esas, 2014/478 Karar sayılı ilamında katılan …’a yönelik 18/09/2014 günü işlenen hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet hükümlerinin kurulduğu, yine aynı sanık hakkında Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2014 tarih ve 2014/1192 Esas, 2014/856 Karar sayılı ilamında, aynı katılana yönelik 08/10/2014 günü gerçekleştirilen hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet hükümlerinin kurulduğu, sanık …’ın her iki dava dosyasında, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında aynı katılanın aynı işyerinden 20 gün ara ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını işlediği, hukuki kesintinin bulunmadığı anlaşıldığından dava dosyalarının birleştirilerek tek hüküm kurulup, kurulan hükümde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle sanık … hakkındaki hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin BOZULMASINA’’ yönelik 21/10/2020 gün, 2020/71761 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/10/2020 gün, 2020/71761 sayılı itirazının KABULÜNE, Dairemizin 23/06/2015 tarih ve 2015/8802 Esas, 2015/13072 Karar sayılı kararının, sadece sanık … hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları yönünden KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanması ile; hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK’nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL’den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Temyiz incelemesine konu olan Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2014 tarih ve 2014/478 Esas, 2014/478 Karar sayılı ilamı ile, sanık …’ın katılan …’un işyerinden 18/09/2014 günü gerçekleştirdiği eylemlerle ilgili olarak hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulduğu, dosya üzerinden ve UYAP’tan yapılan incelemede ise, aynı sanığın aynı katılanın aynı işyerinden 09/10/2014 günü gerçekleştirdiği hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2014 tarih ve 2014/1192 Esas, 2014/856 Karar sayılı ilamı ile kurulan mahkumiyet hükümlerinin Dairemizin 23/06/2015 tarih ve 2015/12051 Esas, 2015/13015 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verildiği anlaşılmış ise de, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/01/2021 gün, 2021/2884 sayılı itirazı ile TCK’nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinden bahisle Dairemizin anılan kararına da itiraz edildiği belirlenmekle; her iki dava dosyasına konu olan suç tarihlerinin 18/09/2014 ve 09/10/2014 olup aralarında kısa bir zaman aralığı bulunması ve iki dava arasında hukuki kesintinin bulunmaması karşısında, sanığın iki farklı günde gerçekleştirdiği eylemlerinin zincirleme suçları oluşturacağı nazara alınarak, her iki dava dosyasının birleştirilip, deliller değerlendirilerek sonucuna göre hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde ceza miktarı yönünden 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, bozma kararının sanığın hükümlü olarak bulunduğu hükümlerin bozulmasına ilişkin olması ve cezaevinde kaldığı süre de dikkate alınarak sanığın hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse derhal salıverilmesine, 31/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.