Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/15442 E. 2021/19051 K. 10.11.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15442
KARAR NO : 2021/19051
KARAR TARİHİ : 10.11.2021

Hırsızlık suçundan sanıklar …, … ve …’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun141/1, 35/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Erzurum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2020 tarihli ve 2019/378 esas, 2020/66 sayılı kararına karşı yapılan itirazın sanıklar … ve … yönünden reddine, diğer sanık … yönünden kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/07/2020 tarihli ve 2020/464 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26/04/2021 gün ve 94660652-105-25- 3927-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/06/2021 gün ve 2021/68135 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede;
Sanık …’un adli sicil kaydında yer alan Erzurum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/12/2015 tarihli ve 2015/367 esas, 2015/589 sayılı ilamının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel mahiyette olduğu gözetilerek yapılan incelemede,
Dosya kapsamına göre,
1-Sanıklar hakkında Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 14/01/2019 tarihli ve 2018/22267 soruşturma, 2019/288 esas, 2019/206 sayılı iddianamesiyle kamu kurum ve kuruluşlarında bulunan eşya hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda Erzurum 6. Asliye Ceza Mahkemesince sanıkların hırsızlık konusu telleri uzun süredir hastane olarak kullanılmayan, herkesin kolaylıkla girip çıkabileceği atıl haldeki binadan aldığı gerekçesiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1. maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verilmiş ise de, müşteki …’ın soruşturma evresinde verdiği 24/12/2018 tarihli ifadesinden hırsızlık eyleminin gerçekleştiği eski Aziziye Araştırma Hastanesi binasının, özelleştirme idaresine geçtiği, ancak güvenliğinin Atatürk Üniversitesi tarafından sağlandığının anlaşılması karşısında, sanığa yüklenen suçun 5237 sayılı Kanun’un 142/1-a maddesinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarında bulunan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayininde,
Kabule göre de,
2-5237 sayılı Kanun’un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun, 02/12/2016 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile uzlaştırma kapsamına alınması nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Uzlaşma” başlıklı 254. maddesi hükümlerinin öncelikle uygulanması suretiyle kovuşturma dosyasının, uzlaştırma işlemlerinin 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde,
İsabet bulunmadığı değerlendirilerek itirazın bu yönlerden de kabul edilmesi gerekirken sanık … yönünden yalnızca adli sicil kaydında yer alan ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel mahiyette olduğu gerekçesiyle kabul edilmesinde, diğer sanıklar yönünden ise itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04/07/2006 tarih, 2006/2-185 esas ve 2006/175 karar sayılı kararı çerçevesinde sanık aleyhine yasa yoluna başvurulması ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere hüküm bozulması mümkün olmakla;
Sanıkların Eski Aziziye Araştırma Hastanesi olan ancak özelleştirme idaresine geçen, güvenliğinin Atatürk Hastanesi tarafından sağlandığı binadan hırsızlık yapmaları nedeniyle eylemin TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen bina içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturabileceği hususu da belirlenmiş olup, bu yönden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 10/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.