YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15490
KARAR NO : 2021/19777
KARAR TARİHİ : 24.11.2021

Mala zarar verme suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/05/2016 tarihli ve 2016/198 esas, 2016/674 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 28/04/2021 gün ve 801/2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/06/2021 gün ve 2021/68969 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/06/2015 tarihli kararı ile sanığın nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar suçlarından mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 29/12/2015 tarihli ve 2015/26784 esas, 2015/11822 karar sayılı ilamı ile mala zarar verme suçu yönünden temyizi olanaklı olmadığından bahisle temyiz talebinin reddine, nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlal etme suçları yönünden anılan kararın bozulmasına karar verilmesine rağmen, bozma sonrası yeniden yapılan yargılama sonunda, Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/05/2016 tarihli kararı ile mala zarar verme suçundan tekrardan mahkumiyet hükmü kurulduğunun anlaşılması karşısında, sanığın mükerrer olarak cezalandırılması sonucunu doğuracak şekilde karar verildiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosya kapsamına göre, Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/06/2015 tarihli kararı ile sanık …’ın hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar suçlarından mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 29/12/2015 tarihli ve 2015/26784 esas, 2015/11822 karar sayılı ilamı ile mala zarar verme suçu yönünden temyizi olanaklı olmadığından bahisle temyiz talebinin reddine, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden anılan kararın bozulmasına karar verilmesine rağmen, bozma sonrası yeniden yapılan yargılama sonunda, Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/05/2016 tarihli kararı ile mala zarar verme suçundan tekrardan mahkumiyet hükmü kurulduğunun anlaşılması karşısında, sanığın mükerrer olarak cezalandırılması sonucunu doğuracak şekilde karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (DENİZLİ) 10. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 10.05.2016 tarihli, 2016/198 esas ve 2016/674 karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, mala zarar verme suçundan verilen cezanın kaldırılmasına, tayin olunan cezanın çektirilmemesine, 24/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.