Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/16214 E. 2021/16372 K. 11.10.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16214
KARAR NO : 2021/16372
KARAR TARİHİ : 11.10.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının ve aynı Kanun’un 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların türü ve süresine göre 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme yapılmasına ilişkin talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiinin temyiz isteminin dosya kapsamında parmak izi, eşkal, teşhis, ev, araç ve üst aramalarında müvekkillerinin atılı suçu işlediklerine dair hiçbir delil bulunmadığı halde müvekkillerinin cezalandırıldığına, şüphe üzerine mahkumiyet kararı verildiğine, müvekkillerinin suç tarihinde denetimli serbestlik tedbiri altında olmaları sebebiyle suç işlemelerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, olayın faillerinin müvekkilleri olduğuna ilişkin bilirkişi raporunda bir tespitin olmadığına, sadece üzerlerindeki kıyafetlerin benzerlik gösterdiğinin belirtildiğine, ayrıca uygulanan tekerrür hükümlerinde de mahkemece hatalı değerlendirme yapıldığına ve müvekkillerinin atılı suçu işlediklerinin kabulü anlamına gelmemekle birlikte müvekkillerinin katılanın zararını gidermek istediğine, ancak katılanın 100.000 TL gibi fahiş bir zarar talebinde bulunması sebebiyle müvekkillerinin zararı gideremediğine ve mahkemece gerçek zararın tespiti için bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın hüküm kurulduğuna yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 11/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.