Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/18858 E. 2021/22348 K. 23.12.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18858
KARAR NO : 2021/22348
KARAR TARİHİ : 23.12.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığa soruşturma aşamasında ve sorgu sırasında atanan müdafii Av. …’ün kovuşturma aşamasında kendiliğinden 14/05/2008 tarihli duruşmada sanık ile birlikte hazır bulunduğu, sanığın aynı duruşmada müdafii talebinin olmadığını ve savunmasını kendisinin yapacağını beyan ettiği, bu aşamada sanık müdafii olarak katılan Av. …’e herhangi bir şey sorulmadığı gibi beyanının da duruşma zaptında bulunmadığı, sanık ile müdafiilik ilişkisinin kurulmadığı, 5271 sayılı CMK’nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durumun da bulunmadığı, esas hakkında karar verilen sonraki duruşmaya sanık ile Av. …’ün katılmadığı, her ne kadar 19/06/2008 tarihli karar Av. …’e tebliğ edilmiş ve Av. … tarafından temyiz edilmemiş ise de, adı geçen avukatın görevinin iddianamenin kabul kararı ile kendiliğinden sona ermiş olması nedeniyle sanık müdafii sıfatıyla hükmü temyize hak ve yetkisi olmadığının ve gerekçeli kararın sanığa da tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 08/12/2016 tarihli ve 24/05/2018 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyizinin incelenmesinde;
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 19/06/2008 tarihli mahkumiyet hükmünden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,
2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyizinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.