YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19010
KARAR NO : 2021/21490
KARAR TARİHİ : 15.12.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın 02.06.2021 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK’nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay’ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle talebin Dairemizce incelenmek üzere dosyanın gönderildiği anlaşılmakla; dosya kapsamında yokluğunda verilen hüküm, sanığa Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebliğ edildiği, ancak Milli Savunma Bakanlığı 7. Kolordu Komutanlığının 21 Mart tarihli yazısına göre sanığın tebliğ aşamasında 7. Kolordu Komutanlığı (Kapatılan) 2. sınıf askeri cezaevinde tutuklu olduğunu belirtmesi karşısında, sanığa yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğu ve bu nedenlerle gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında sanığın eski hale getirme talebinin kabulüyle öğrenme üzerine sunduğu temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığın olay tarihinde gündüz vakti birden fazla kişi ile birlikte müştekinin iş yerinden alüminyum boru çalması şeklindeki eyleminin 765 sayılı Kanun’un 491/4-son, 522/1, 80 maddeleri ile 5237 sayılı Kanun’un 142/1 -b, 116/2, 119/1 -c, 151/1 maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 7. ve 5252 sayılı Kanun’un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı Kanun’un 491/4-son, 522/1, 80 maddelerinde öngörülen hırsızlık için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 102/4 ve 104/2 maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre belirlenen zamanaşımından daha lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın eylemine uyan 765 sayılı Kanun’un 491/4-son, 522/1, 80 maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 102/4 ve 104/2 maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 26.12.2001 gününden inceleme tarihine kadar dolmuş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları ile bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkeye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 15/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.