Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/19737 E. 2022/505 K. 12.01.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19737
KARAR NO : 2022/505
KARAR TARİHİ : 12.01.2022

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 13/03/2018 tarihli kararının, kovuşturmadan usulüne uygun olarak haberdar edilmeyen müşteki …’e tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde bilgi ve belgeye rastlanmadığından, CMK’nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunan müşteki …’e gerekçeli kararın usulüne uygun olarak (öncelikle müştekinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine tebliğ yapılması, bu adrese tebligat yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğiyle, tebligat belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi ve ek tebliğnamenin de düzenlenmesi;
2- Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 30/03/2018 tarihli ek kararının, tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanık …’a tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriğinin okunup, anlatılma suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında; cezaevi idaresince sanık hakkında düzenlenen 06/04/2018 tarihli tebligat belgesi içeriğine göre tebliğ işleminin, CMK’nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmayıp geçersiz olduğu anlaşıldığından, sanığa 30/03/2018 tarihli ek kararın usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle tebliği, aksi halde sanığın son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğiyle, tebligat belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi ve ek tebliğnamenin de düzenlenmesi;
3- UYAP’tan yapılan incelemede, Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/03/2019 tarihli, 2017/450 Esas sayılı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben yazılan yazısında, sanığın 27/02/2019 tarihli temyiz dilekçesinin dosyasına konulmak üzere UYAP ortamında gönderildiği belirtilmişse de, bahse konu 27/02/2019 tarihli temyiz dilekçesinin ve ilk derece mahkemesinin 2017/450 Esas sayılı dava dosyasının da UYAP’ta ekli bulunmadığı anlaşıldığından, anılan ilk derece mahkemesi dosyasının UYAP’a eklenmesi sağlanarak, sanık tarafından sunulduğu belirtilen 27/02/2019 tarihli temyiz dilekçesinin dosyaya eklenmesi ile incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 12/01/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.