Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/21615 E. 2022/1705 K. 08.02.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/21615
KARAR NO : 2022/1705
KARAR TARİHİ : 08.02.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Şikayetçi İl Emniyet Müdürlüğü’nün sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkındaki kamu davalarının niteliğine ve hükümlerin mahiyetine göre, atılı suçlardan doğrudan zarar görmeyen İl Emniyet Müdürlüğü’nün davaya katılma hakkı bulunmadığından, 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca, temyiz isteminin REDDİNE,
II- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
III- Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,
Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi İl Emniyet Müdürlüğü’nün gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK’nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Şikayetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi kurum vekili, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.