Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/21616 E. 2022/203 K. 11.01.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/21616
KARAR NO : 2022/203
KARAR TARİHİ : 11.01.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkralarında, takdiri indirim nedeni ile indirim yapılırken TCK’nın 62. maddesinin fıkra numarasının gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Tekerrüre esas alınan İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2013 tarihli ve 2012/1309 E., 2013/583 K. sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 15 gün hapis cezasının suç tarihinden sonra 10/09/2013 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması nedeniyle TCK’nın 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak adli sicil kaydında yer alan ilamlardan İzmir(Kapatılan) 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.09.2012 tarihli ve 2012/679 E., 2012/1223 K. sayılı ilamı ile 6136 sayılı Yasa’ya muhalefet suçundan verilen 3000 ve 400 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik’in 5. maddesi uyarınca şüpheli veya sanığın müdafii seçebilecek durumda olmadığını beyan etmesi halinde görevlendirilecek müdafiiye yapılacak ödemelerin yargılama giderlerinden sayılacağı ve mahkûmiyeti halinde kendisinden tahsil edileceği hususunun sanığa hatırlatılmaması nedeniyle soruşturma aşamasında görevlendirilen müdafiiye ödenen ücretin sanıktan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkralarından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak “İzmir(Kapatılan) 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.09.2012 tarihli ve 2012/679 E., 2012/1223 K. sayılı ilamı ile 6136 sayılı Yasa’ya muhalefet suçundan verilen 3000 ve 400 TL adli para cezasını içeren ilamın tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına”, ayrıca hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin bölümünden “215,63 TL” ibaresinin çıkarılıp yerine geriye kalan “26,23 TL” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.