YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2939
KARAR NO : 2021/11704
KARAR TARİHİ : 08.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında Ereğli(Konya) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2012 tarih ve 2012/146 E.-2012/306 K. sayılı kararı ile hırsızlık suçundan mahkumiyetine ve konut dokunulmazlığının bozma suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hırsızlık suçuna ilişkin mahkumiyet kararının temyiz edildiği, Dairemizin 19/03/2015 tarih ve 2014/3237 Esas – 2015/5898 Karar sayılı ilamıyla da onanmasına karar verilerek hükmün kesinleştiği ve bu kesinleşmeden sonra sanığın denetim süresi içinde işlediği suçtan dolayı hükmün açıklandığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçundan kurulan bu ikinci hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, hukuken varlık kazanmayan ve infazı kabil olmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesinin de mümkün olmaması karşısında, sanığın 19/04/2016 tarihli hırsızlık suçundan kurulan 2. hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMK’nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Sanık hakkında kurulan hükümde TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemişse de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.