YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5083
KARAR NO : 2021/9129
KARAR TARİHİ : 27.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : …

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I –Suça sürüklenen çocuk … hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II – Suça sürüklenen çocuk … ve sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
Suça konu kamyon dingil kaldırma körüklerinin, müştekinin kendi imkanları ile hurdacılarda yaptığı araştırma sonucu temyiz dışı sanık …’nın iş yerinde bulunduğu ve herhangi bir ücret talep edilmeksizin müştekiye iade edildiği anlaşıldığından, ayrıca suça konu eşyaları satın alan …’nın zararının giderildiğine dair dosya kapsamında herhangi bir bilgi bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında koşulları bulunmayan TCK’nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık … hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarih ve 2012/6-1431 Esas ve 2013/18 Karar sayılı kararında, hükümde sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, ayrıca tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığının kabul edilmesi karşısında, sanık … hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen tekerrüre esas alınan ilamın kararda gösterilmemesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
III – Sanık … hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince,
1. Eylemin gerçekleştirdiği yerin olay tarihinde kullanılmayan ve faaliyette olmayan kum ocağındaki depo olarak kullanılan yer olup, ticari faaliyet gösterilen iş yeri niteliğinde olmadığı ve bu nedenle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan beraat yerine, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
2. Kabule göre de;
Sanığın, iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunu, suça sürüklenen çocuk … ile birlikte işlediği kabul edildiği halde, verilen cezanın 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 27.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.