YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5440
KARAR NO : 2021/9343
KARAR TARİHİ : 28.04.2021
Kamu malına zarar verme suçundan sanık hakkında … 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2014 tarihli ve 2012/1235 E., 2014/571 K. sayılı mahkûmiyet kararının, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 18.02.2021 tarihli ve 2020/9987 E., 2021/2994 K. sayılı ilam ile 5271 sayılı CMK’nın 193. maddesi hükmüne aykırı olarak, aynı Kanun’un 147 ve 191. maddeleri uyarınca sanığın usulüne uygun sorgusu yapılmadığından BOZULMASINA karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, Dairemizin anılan bozma kararının sanık hakkında … 5. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 10.01.2014 tarihinde yakalama kararı verildiği ve 16.01.2014 tarihinde … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2014 tarihli ve 2014/8 değişik iş sayılı kararı ile sorgusunun yapıldığı anlaşıldığından Dairemizin 18.02.2021 tarihli ve 2020/9987 E., 2021/2994 K. sayılı bozma kararının kaldırılmasına yönelik 18.03.2021 tarihli ve 8-2019/101114 sayılı itirazı üzerine dosya dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ;
Sanık hakkında … 5. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 10.01.2014 tarihinde yakalama kararı verildiği ve 16.01.2014 tarihinde … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2014 tarihli ve 2014/8 değişik iş sayılı kararı ile sorgusunun yapıldığı anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,
Dairemizin 18.02.2021 tarihli ve 2020/9987 E., 2021/2994 K. sayılı ilamının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümde uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK’nun 53/3. maddesi uyarınca 53/1. madde de belirtilen bir kısım hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına’’ cümlesinin çıkartılmasına ve yerine TCK’nın 51/3. maddesi gereğince “Sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c) ve (d) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanmamasına”, cümlelerinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.