YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6628
KARAR NO : 2021/14476
KARAR TARİHİ : 20.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında katılan …’ye yönelik hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa’nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Sanık hakkında katılan …’e yönelik hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin; katılanlara yönelik mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3-Sanık hakkında katılan …’ye yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 gün ve 43-56, 14.04.2009 gün ve 238-94 ile 29.09.2009 gün ve 173-209 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere; mahkemelerce daha ağır bir cezayı gerektirecek ve doğru uygulama yapıldığında temyiz incelemesine konu olabilecek bir eylemde, suç niteliği doğru belirlenmesine karşın, yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan bir cezanın verilmesi halinde, bu gibi hükümlerin aleyhe başvuru üzerine, temyiz denetimine konu olabileceği, somut olayda TCK’nın 106/1. madde ve fıkrasının 1. cümlesinde yalnızca hapis cezası öngörüldüğü halde, tehdit suçundan adli para cezası tayin edildiği ve O yer Cumhuriyet savcısının bu hususta aleyhe temyizi bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
5237 sayılı TCK’nın 106/1. madde ve fıkrasının 1.cümlesinde yalnızca hapis cezası öngörüldüğü halde, sanık hakkında tehdit suçundan adli para cezası tayin edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.