YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7011
KARAR NO : 2023/8
KARAR TARİHİ : 09.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında mala zarar verme suçlarından neticeten hükmolunan 2.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/526 Esas, 2016/481 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hapisten çevrili 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEBİ
Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Suç tarihinde tespit edilemeyen zamanda katılana ait iş yerine alüminyum doğrama olan giriş kapısının kanırtılmak suretiyle açılıp girilerek dizüstü bilgisayar, bilgisayar monitörü ve antikron kablonun çalındığı, iş yerindeki matkap kutusu üzerinden alınan parmak izinin sanığa ait parmak izleri ile aynı olduğu anlaşılmıştır.
2.Kartal İlçe Emniyet Müdürlüğünün 09.07.2015 tarihli ve R.2012/1886 sayılı ekspertiz raporuna göre; müştekinin çalışma masasının yanında bulunan matkap kutusu dış yüzeyinden alınan parmak izinin sanığın sol el işaret parmak izi ile aynı olduğu anlaşılmıştır.
3.Sanık, her aşamada, katılanın iş yerinden hırsızlık yapmadığına, inşaat işçisi olduğundan katılanın inşaat işlerinde çalışmış olabileceğine ve bu sebeple iş yerinde parmak izinin çıkmış olabileceğine dair savunmada bulunmuştur.
4.Sanığın savunmasına karşılık, 19.01.2016 tarihli duruşmada, mahkemece sanığın fotoğraflarının katılana gösterildiği, katılanın sanığı daha önceden tanımadığını, sanığın iddia ettiği gibi, iş yerinde sanığı çalıştırmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden;
Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler yönünden;
1.Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddenin ikinci fıkrası gereğince hüküm kurulurken, seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiği halde, aynı Kanun’un 50 nci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olarak tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de; temyiz edenin sıfatı karşısında aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
2.Sanık hakkında takdiri indirim nedenleri uygulanırken uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin gösterilmemesi mahallinde eklenebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
3.5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının hırsızlık suçu bakımından uygulanmasının, 15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçların vasıflarının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
A. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden;
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle … Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/526 E., 2016/481 K. sayılı kararırına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B.Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler yönünden;
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle … Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/526 E., 2016/481 K. sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebebinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.01.2023 tarihinde karar verildi.