YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7510
KARAR NO : 2022/21790
KARAR TARİHİ : 28.12.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Sanığın Başbakanlık koruma aracına tekme atarak zarar vermesi şeklinde gerçekleşen olayda, dosya içerisindeki Gazi Üniversitesi Motorlu Araçlar ve Ulaştırma Teknolojileri Bölümü Öğretim Görevlisi Bilirkişisi …’ın raporuna göre zararın(işçilik bedeli dahil) 543,44 TL olduğunun tespit edildiği ve sanığın 03.03.2016 tarihinde dosyaya 631,61 TL ödemede bulunarak, bilirkişinin hesapladığı zararı kovuşturma aşamasında karşılandığının anlaşılması karşısında, kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 168/2 maddesinden uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, “…Tic. Türk A.Ş’ce düzenlenen, aracın hasarı için yapılan faturaya dayanılarak, kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza bulunmadığı gerekçesiyle” yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2) Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın adli sicil kaydında sabıkasının bulunmadığı, zararın da kovuşturma aşamasında giderildiği, bu nedenlerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a ve c bentlerinde gösterilen nesnel (objektif) koşulların gerçekleştiği ve sanık hakkında kurulan hapis cezasının sanığın adli sicil kaydının olmaması, atılı suçlamayı kabul etmesi nedeniyle pişmanlık duyması ve ilerde tekrar suç işlemeyeceği yönünde Mahkemede olumlu kanaat oluşması nedeniyle hakkında verilen cezanın 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği ve aynı zamanda verilecek cezanın geleceği üzerinde olası etkileri lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 62 maddesinden uygulama yapıldığı halde, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “katılan kurumun maddi zararı giderilmediğinden” biçimindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.