YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7536
KARAR NO : 2023/186
KARAR TARİHİ : 18.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2016/261 Esas, 2016/368 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 152 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 167 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; kastının olmadığı, olayın kaza sonucu olduğu ve zararı karşıladığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller, sanığın savunması, katılanın iddiaları, tutanaklar, CD izleme tutanağı, kriminal raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıkla katılanın kardeş olup ayrı evlerde yaşadıkları, aralarında önceye dayalı anlaşmazlık bulunduğu, suç tarihinde katılanın namaz kılmak için camiye girdiği sırada sanığın katılanın caminin dışına bıraktığı elektrikli bisikleti üzerindeki horoz ve tavuklarla birlikte alarak 300 metre uzaklıkta bulunan boş arsaya götürdüğü, burada çuvalda bulunan tavukları serbest bıraktığı, elektrikli bisikleti ile horozları ise yaktığı, bu şekilde mala zarar verme suçunundan mahkumiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 09.03.2016 tarihli ve 00488 numaralı uzmanlık raporu itibarıyla olayın sanığın anlattığı şekilde kaza sonucu olmadığı, suç nedeniyle oluşan zararın bir kısmının sanık tarafından karşılandığı ancak katılanın kısmi ödemeye rızasının da bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen tekerrüre ilişkin uygulamanın dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
3. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2015 tarihli ve 2015/112 Esas , 2015/320 Karar sayılı ilamından dolayı mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, anılan ilamda birden fazla aynı cezayı içerir mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun’un (5275 sayılı Kanun) 108 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetli bulunmamıştır.
V. KARAR
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 ncü maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53 ncü maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2016/261 Esas, 2016/368 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasından “sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına” ilişkin kısım çıkarıltılarak, yerine “sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2015 tarihli ve 2015/112 Esas, 2015/320 Karar sayılı hükmü ile kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilen 5 ay hapis cezasından dolayı sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.01.2023 tarihinde karar verildi.