YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7721
KARAR NO : 2023/389
KARAR TARİHİ : 08.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… (Kapatılan) … Asliye Ceza Mahkemesi, 14.06.2016 tarihli ve 2016/195 Esas, 2016/335 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 62, 53 ve 58/6. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 119/1-c 62, 53 ve 58/6 maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; mala zarar verme suçundan ise 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 62, 53 ve 58/6. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi sanığın cezalandırılabilmesi için kesin delillerin mevcut bulunmadığına, kurulan hükümlerde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Katılanın, ikametinin giriş katında bulunan depoya … plaka sayılı motosikletini depo kapısını kilitleyerek bırakmasının akabinde sanığın, yanında bulunan şahıs ile birlikte gündüz vakti gelip deponun kapısının kilidine zarar vererek içeride bulunan motosikleti çaldıkları, olaydan sekiz gün sonra kollukça yapılan araştırma sonucunda suça konu motosikletin atıl vaziyette boş arazide bulunduğu, kollukça yapılan şase sorgusu sonucu katılana ulaşılarak motosikletin hasarlı vaziyette iade edildiği, güvenlik kameralarının incelenmesi sonucu sanığa ulaşıldığı, güvenlik kamerası kayıtları, katılanın aşamadaki beyanları, güvenlik kamerasının incelenmesine dair tutanak, sanığın aşamalarda tevilli ikrar içeren savunmaları ve tüm dosya içeriğiyle eylemlerin sanık ve yanındaki şahıs ile birlikte işlendiğinin sabit olduğu tespit edilerek, sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır
2. Sanığın aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmiş, kendisine ait adli sicil kaydı da dosya içerisine alınmıştır.
IV. GEREKÇE
1) Sanık müdafinin sanığın cezalandırılabilmesi için kesin delillerin mevcut bulunmadığına ilişkin temyiz sebebi yönünden;
Güvenlik kamerası kayıtları, katılanın aşamadaki beyanları, güvenlik kamerasının incelenmesine dair tutanak, sanığın aşamalarda tevilli ikrar içeren savunmaları ve tüm dosya içeriğiyle eylemlerin sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla, bu sebebe ilişkin temyiz istemi yönünden uygulamada hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
2) Kurulan hükümlerde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz sebebi yönünden;
“Sanığın daha önceden kasıtlı suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetinin bulunması nedeniyle” konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği; hırsızlık suçundan ise hükmedilen sonuç cezanın miktarı itibariyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231 inci maddesinin uygulanmadığı anlaşılmakla, bu sebebe ilişkin temyiz istemi yönünden uygulamada hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
3) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ile müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … (Kapatılan) … Asliye Ceza Mahkemesi, 14.06.2016 tarihli ve 2016/195 Esas, 2016/335 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin,ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.