YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7914
KARAR NO : 2023/343
KARAR TARİHİ : 07.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1.maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317.maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın suç tarihinde saat 22.00 sıralarında temyiz dışı sanıklar … ve … ile birlikte sokak aydınlatma direğinin kablolarını kesip çalmaya çalışırken ihbar üzerine gelen kolluk görevlileri tarafından olay yerinde görülerek yakalanması şeklindeki eylemi sebebiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a, 142/5, 143, 35 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davası sonucunda … Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/583 Esas, 2016/440 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-a, 142/5, 143, 35, 53 ve 51/1-3 maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 25 gün erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a, 142/5 ve 143.maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla hapis cezası olduğu dikkate alınarak 5271 sayılı Kanun’un 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle başkaca yönleri incelenmeyen … Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/583 Esas, 2016/440 Karar sayılı kararına yönelik sanık …’ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.