Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/8018 E. 2023/330 K. 07.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8018
KARAR NO : 2023/330
KARAR TARİHİ : 07.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanığın suç tarihinde gündüz vakti 15.15 sıralarında sokakta merdivenlerden çıkan mağdurun kolundaki çantasını kaparak kaçtığı, yapılan araştırmalar neticesinde çanta ve cüzdanın mağdura iade edildiği, 50,00 TL nin sanık tarafından alındığı iddiasıyla … Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 07.04.2016 tarihli iddianame ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 63. maddesi ve 53. maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davası sonucunda … Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2016/350 Esas, 2016/663 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 168. maddesinin birinci fıkrası, 62. maddesi ve 53. maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz nedenleri;
1.Mahkumiyet kararının eksik inceleme ve delillerin hatalı takdiri sonucunda verildiğine,
2. Sanık hakkında lehe hükümlerin, hükmün ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları verilmediğine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.27.03.2016 günü saat 15:15 sıralarında sanığın sokak merdivenlerinden çıkmakta olan mağdurun kolundaki çantasını çekip alarak kaçtığı, çantanın olay günü akşam saatlerinde komşuları tarafından bulunarak mağdura iade edildiği, çanta içerisindeki cüzdanın da olaydan bir gün sonra içindeki 50,00 TL para alınarak muhtarlık bürosu önünde atılmış olarak bulunup mağdura iade edildiği, olay yerini gören güvenlik kamerası görüntülerinden sanığın tespit edilerek hırsızlık eylemini ikrar ettiği, çalınan 50,00 TL paranın olaydan sonra sanığın ailesi tarafından posta yoluyla mağdura iade edildiği anlaşılmıştır.
2. Sanık aşamalardaki savunmalarında alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle suçu işlediğine ilişkin ikrarında bulunmuştur.
3. Mağdurun anlatımlarının dosya kapsamı ile uyumlu olduğu görülmüş, olay sonrasında zararının giderildiğini, çantası ve cüzdanının da bulunarak kendisine iade edildiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.
4. 06.04.2016 tarihli CD İzleme ve Tespit Tutanağı ile sanığın mağduru hızlı adımlar ile takip ettiği, kameraların görmediği yerde eylemi gerçekleştirdiği, olay sonrası müştekinin çantasıyla birlikte geriye doğru muhtarlık istikametine koştuğu, mağdurun da peşinden koştuğu ancak yetişemediği tespit edilmiş, sanığın görüntülerdeki şahsın kendisi olduğuna ilişkin beyanı ve imzası da tutanak altına alınmıştır.
5. Sanığın adli sicil kaydı dosya içerisinde mevcuttur.
IV. GEREKÇE
1.Mağdur beyanı, sanık savunması, 06.04.2016 tarihli CD İzleme ve Tespit Tutanağı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin (1) numaralı temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.
2. Mahkemece sanık hakkında lehine sonuçlar içeren ilgili kanun maddelerinin değerlendirildiği ancak 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılması 5237 sayılı Kanun’un 51. maddesi kapsamında erteleme müesseseleri yönünden; “Sanığın daha öncede aynı suçlardan yargılanıp verilen cezalar ertelenmiş olmasına rağmen dosyamıza konu aynı nitelikteki suçu işlediği görülmekle sanığın suç işleme hususundaki bu eğilimi dikkate alınarak cezasının ertelenmesi halinde yeniden suç işlemekten çekineceğine dair mahkememizce vicdani kanaat oluşmadığından ve yasal şartları oluşmadığından…” şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile lehe hükümlerin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından ve 5237 sayılı Kanun’un 50. maddesindeki seçenek yaptırımların uygulanması bakımından sonuç cezanın miktarı itibarıyla hukuki olanak bulunmadığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2016/350 Esas, 2016/663 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.02.2023 tarihinde karar verildi.