YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8058
KARAR NO : 2023/790
KARAR TARİHİ : 22.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 03.12.2015 tarihli ve 2014/17593 soruşturma numaralı iddianame ile, sanığın olay günü şikâyetçiye ait iş yeri penceresini zorlayıp açmak suretiyle içerideki bağış kutusunu aldığı eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 151/1 ve 53 maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.
2…. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/550 Esas, 2016/227 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b,143, 145, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3…. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/550 Esas, 2016/227 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi, kararı temyiz etme isteğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanık şikâyetçiye ait iş yerine, açılır kapanır katlanır camını zorlayıp açmak suretiyle girerek içeriden bağış kutusunu aldığı tespit edilmiştir.
2.Olay yeri inceleme raporunda, tek katlı “…” isimli pastane ve kafe olarak işletilen iş yerinin açılır kapanır katlanır camının zorlanarak açılmış olduğu tespit edilmiştir. İşyerinin zorlanarak açılan pencere camı dış kısım yüzeyinden sanığın parmak izi tespit edilmiştir.
3.CD izleme tutanağında, 17.01.2014 günü 01.24’te motosiklet ile gelen üç şahıstan ikisinin inerek iş yeri kapısını zorladıkları, 01.26’da ellerinde kutu şeklinde bir cisim ile koşarak uzaklaşıp geldikleri motosiklete bindikleri, motosikletin yapılan sorgulamasında, … adına kayıtlı olduğu, bu şahsın motosikleti zaman zaman arkadaşlarına verdiğini ancak olay günü kimde olduğunu hatırlamadığını söylediği tespit edilmiş, yapılan fiziksel gözlemde kamera görüntülerindeki şahıslar ile motosiklet sahibinin benzerlik göstermediği belirlenmiştir.
4.Sanığın eylemi beraber gerçekleştirdiği suça sürüklenen çocuk … hakkında ayrı yürütülen yargılama sonucu mahkemece 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 116/2-4, 119/1-c, 31/3 maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiş ve temyiz edilmeden 08.09.2016 tarihinde kesinleşmiştir.
5.Sanık savunmalarında, işyerinde parmak izi çıkmışsa buraya girmiş olabileceğini, olayı bu şekilde kabul ettiğini, çok pişman olduğunu beyan ettiği tespit edilmiştir.
6. Şikâyetçinin işyerinden çalınan bağış kutusunda ne kadar para olduğu belirlenmemiştir.
7.Sanık hakkında unsurları oluşmasına rağmen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılmış bir dava olmadığı tespit edilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Şikâyetçinin pastane ve kafe olarak işlettiği işyerine hırsızlık amaçlı giren sanığın eyleminin, gece vakti birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suç bakımından dava zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılabileceği ve 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,
2. İş yeri içerisinden çalınan bağış kutusunda ne kadar paranın olduğunun tespit edilememesine ve bu hususta bir araştırma yapılmamış olmasına rağmen Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 145.maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/550 Esas, 2016/227 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.