YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8160
KARAR NO : 2023/838
KARAR TARİHİ : 23.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında, … Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.01.2016 tarihli ve 2016/146 soruşturma numaralı iddianame ile; mağazadan denemek için aldığı pantolonun alarm cihazını ve etiketini sökerek kendi pantolonunun üzerine giydiği ve mağazadan ayrılmaya yöneldiği esnada güvenlik görevlisince fark edildiğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 35, 53/1 maddeleri uyarınca hırsızlık suçuna teşebbüs suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2016/27 Esas, 2016/325 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 36/1 maddesi uyarınca Ceza Verilmesine Yer Olmadığı kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suça konu pantolonu kendi pantolonunun üzerine giydiği ve sonrasında da kendi iradesiyle çıkararak yerine koyduğu, eylemin teşebbüs aşamasında kalması için kastın varlığı ve elde olmayan sebeple suçun tamamlanamaması gerekirken sanığın alışveriş yapan normal bir insan gibi pantolonu deneyerek tekrar yerine koyduğu anlaşıldığından beraati yerine ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü 05.01.2016 tarihli CD inceleme ve tespit tutanağına göre, saat 14.30 sıralarında sanığın mağazadan denemek için pantolon aldığı ve etiketini sökerek montunun ceplerine koyduğu, mağazadan denemek için aldığı pantolonu deneme kabininde üzerinden çıkararak tekrar yerine koyduğu ve mağazadan çıktığı sırada güvenlik görevlileri tarafından fark edildiği, sanığın suçun icra hareketlerinden gönüllü olarak vazgeçerek pantolonun alarmını ve etiketini sökmesine rağmen yerine bıraktığı, sanığın savunmasında pantolonu denediği sırada etiketinin ve alarmının söküldüğünü, korktuğu için bu durumu söyleyemediğini ve pantolonu da beğenmediği için yeniden aldığı yere koyduğunu belirterek atılı suçu kabul etmediği anlaşılmıştır.
VI.GEREKÇE
Sanık müdafiinin temyiz isteminin beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; dosya içerisinde mevcut kamera görüntülerine ilişkin tutanağa göre; sanığın mağazadan denemek için pantolon aldığı, bir süre sonra kabinden mağazaya ait pantolonu kendi pantolonunun üzerine giymiş şekilde çıktığı, mağazanın güvenlik görevlisi tanık …’ün beyanına göre halinden şüphelenilen sanığın mağaza içerisinde izlenildiği, sanığın deneme kabininden çıkması ile güvenlik görevlilerinin kabine baktıkları, sanığın güvenlik görevlileri tarafından izlenildiğini farketmesi üzerine yeniden deneme kabinine girerek denediği pantolonu aldığı yere bıraktığı, güvenlik görevlisinin denenen ürünü kontrol ettiğinde alarm kısmının sökülmüş ve etiketinin de koparıldığını farkettiği, sanığın güvenlik görevlisine alarmın ve etiketin nerede olduğunu bilmediğini beyan etmesine karşılık polis memurları geldiğinde montunun cebinden alarmı ve etiketi çıkardığı, sanığın bu şekilde kasten icraî hareketlere başladığı ancak mağaza içerisindeyken güvenlik görevlilerince takip edildiğini anlaması üzerine ürünü yerine koyduğu anlaşılmakla, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2016/27 Esas, 2016/325 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.