Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/822 E. 2021/9525 K. 17.05.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/822
KARAR NO : 2021/9525
KARAR TARİHİ : 17.05.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme, tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemiz ilamı üzerine sanık adına mahkemece 06.05.2015 tarihli ek karara ilişkin çıkarılan tebligatın sanığa tebliğ edildiği halde ek kararın temyiz edilmediği anlaşılmakla, yaralama suçuna ilişkin herhangi bir temyiz isteminin bulunmadığı gözetilerek, kamu malına zarar verme ve tehdit suçundan verilen hükümlere ilişkin temyiz istemlerine yönelik yapılan incelemede;
1-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
18/06/2014 tarihinde kabul edilip 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi gereğince “ Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir” hükmü gözetilmeden, sanık hakkında adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” şeklindeki ibarenin çıkarılarak yerine “5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi uyarınca, infaz aşamasında tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, iki saat çalışılması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceği, günlük çalışma süresinin, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirleneceği, hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uyulmaması halinde, çalışılan günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamının açık ceza infaz kurumunda yerine getirileceği” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a-… vekilince mahkemeye sunulan 23.01.2015 tarihli dilekçe ile zararın soruşturma aşamasında 08.06.2014 tarihinde giderildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK’nın 168/1. maddesi uyarınca etkin pişmanlık sebebiyle cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b-Sanık hakkında tehdit suçundan verilen kısa süreli hapis cezasının TCK 50/1-a maddesi kapsamında adli para cezasına çevrildiği halde; atılı suç yönünden verilen kısa süreli hapis cezasına ilişkin olarak, daha lehe olan TCK 50. maddesinde belirtilen seçenek yaptırımların uygulanmaması hususunda herhangi bir gerekçe ileri sürülmeyerek, TCK 51. maddesi kapsamındaki erteleme hükmünün yazılı şekilde uygulanması suretiyle hükümler arasında çelişki yaratılması,
c-TCK’nın 53/4. maddesi uyarınca hükmolunan kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan sanık hakkında aynı maddenin birinci fıkra hükmünün uygulanamayacağı gözetilmeden, sanığın TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA,17.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.