YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8278
KARAR NO : 2023/449
KARAR TARİHİ : 09.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama

Sanıklar hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan, neticeten hükmolunan 3.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1.maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 10.07.2014 tarihli, 2014/1297 Esas ve 2014/539 İddianame numaralı iddianamesi ile, sanıklar hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1-4., 86/2., 86/3.b., ve 58. maddeleri uyarınca konut dokunulmazlığının ihlali ve kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı cezalandırılmaları talebi ile kamu davası açılmıştır.
2…. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli, 2014/342 Esas ve 2016/190 Karar sayılı kararı ile, katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1. maddesi delâletiyle aynı Kanun’un 86/2., 86/3-b, 62. maddeleri ve 52/2-4. maddesi uyarınca neticeten 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1.maddesi delâletiyle aynı Kanun’un 116/4.,119/1-c.,62. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıkların temyiz isteği; katılanın evine, rızası ile girdiklerini, eylemin gece gerçekleştiğinin sabit olmadığı ve erteleme ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumlarının uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tarihinden önce katılan ile sanıklar arasında yaşanan tartışmadan sonra sanıklar 21.06.2014 tarihinde, gece sayılan saat 03:00 sıralarında katılan …’ın evine rızası olmaksızın girerek katılanı darp ettikleri, merdivenden aşağı ittikleri basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2.Bedensel engelli olan katılanın, eyleme mukavemet edemeyecek durumda olduğu, her ne kadar sanıklar savunmalarında üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmediklerini, katılanın evine rızası ile girdiklerini, katılanın kendi kendine merdivenden düştüğünü savunmuş iseler de; sanıkların katılan ile daha önce aralarında geçen olaylar sebebiyle husumetli oldukları, sanıkların ve katılanın beyanı ile sabit olduğu, katılanın, husumetli olduğu sanıkları gece vakti çay içmek için evine davet ettiği, birlikte alkol aldıkları, evden ayrılırken, merdivenden düşen ve bedensel engelli olduğunu bildikleri katılanı, orada bırakıp olay yerinden ayrılmaları, hayatın olağan akışına uygun görülmemiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanıklar Hakkında Katılana Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, sanıkların temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanıklar Hakkında Katılana Karşı Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Sanıkların, aralarında husumet bulunan katılanın evine, gece sayılan saat 03.00 sıralarında gittikleri hususunu kabul ettikleri ve katılanın beyanı karşısında, mahkumiyet hükümlerinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Sanıkların adli sicil kayıtlarında mahkumiyet hükümlerinin bulunması, suçtan sonraki yargılama sürecindeki davranışları, suçtan pişmanlık gösterdiklerine dair olumlu hiçbir hallerine rastlanılmaması hususları gözetildiğinde cezaları ertelendiğinde yahut hükmün açıklanması geri bırakıldığında bir daha suç işlemeyecekleri yönünde olumlu kanaat oluşmadığı gerekçesiyle sanıklar hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
A. Sanıklar Hakkında Katılana Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde A bendinde açıklanan nedenle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2014/342 Esas, 2016/190 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanıklar Hakkında Katılana Karşı Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde B bendinde açıklanan nedenle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2014/342 Esas, 2016/190 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.