YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8299
KARAR NO : 2023/887
KARAR TARİHİ : 28.02.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, hakaret, tehdit, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 06.06.2014 tarihli ve 2014/761 Esas, 2014/277 İddianame numaralı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143, 125/1-4, 43/2, 116/4, 106/1-1. cümlesi, 43/2 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması ve hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2014 tarihli ve 2014/656 Esas, 2014/656 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunu’nun 116/2-4, 125/1-4, 43/2, 148/1, 149/1-d-h. bentleri gereğince görevsizlik karar vermiştir.
3. … Ağır Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli ve 2015/44 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 145, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası, hakaret suçundan 125/1-4, 43, 53. maddeleri gereğince 4 ay 11 gün hapis cezası, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106/1-1. cümlesi, 53. maddesi gereğince 6 ay hapis cezası, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 53. maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kararın isabetli olmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılanlar … ve …’ın gayri resmi evli oldukları ve restoran çalıştırdıkları, sanık ile aralarında daha önceden meydana gelen yaralama ve mala zarar verme olayı nedeniyle sanık hakkında ve aleyhine, katılan …’ya yönelik kadına karşı şiddetin önlenmesine dair tedbir kararı bulunduğu, olay günü saat 00.30 sıralarında sanığın katılanların işlettiği restauranta alkollü bir vaziyette geldiği, önce dışarıya servis açmalarını istediği, katılanların kabul etmemesi üzerine restauranta girmeye çalıştığı, katılan …’nın sanığa “Buraya girişin yasak, çıkarmısın” dediği, sanığın da cevaben “Uzaklaştırma kararı bitti, sona erdi, ben her yere girerim” deyip, sinirlenerek katılanlara hakaret ve tehdit etmek suretiyle katılanların rızası hilafına zorla içeriye girip, kendisine yine servis açılmaması, istediği bira verilmemesine rağmen, biraların olduğu dolaba doğru gittiği, buzdolabından rızaları hilafına bir adet bira aldığı, ayrıca her iki katılana yönelik “Siz bittiniz, sizi öldüreceğim, ananızı avradınızı sinkaf edeceğim” diyerek tehdit ve hakaretlerini sürdürdüğü, sonra çıkıp gittiği anlaşılmakla, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediği kabul edilmiştir.
2. Sanığın adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örneği dava dosyasına eklenmiştir.
IV. GEREKÇE
Hırsızlık suçu yönünden, sanığın suç tarihinde, katılanların işyerinden bir adet bira aldığı, çalınan malın değerinin 7,5 TL olduğu, 5237 sayılı Kanun’un 145. maddesi gereğince malın değerinin azlığı kabul edilerek sanığın cezasında 1/3 oranında indirim uygulandığı halde, hükümde uygulama maddesinin yazılmaması mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiştir. Tehdit suçu yönünden, sanık işyerine gelip her iki katılana yönelik “Siz bittiniz, sizi öldüreceğim, ananızı avradınızı sinkaf edeceğim” diyerek tehdit ettiği olayda, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Ağır Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli ve 2015/44 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.