YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8483
KARAR NO : 2023/1144
KARAR TARİHİ : 09.03.2023

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/633 Esas, 2016/366 Karar sayılı kararının, sanık … tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Cezaevinde bulunan temyiz dışı sanık …’a yokluğunda verilen gerekçeli karar tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu, ancak cezaevi idaresince sanık … hakkında düzenlenen 25.05.2016 tarihli tebligat belgesi içeriğine göre gerekçeli kararın sanığa okunup anlatılmadan tebliğ edildiği, bu işlemin 5271 sayılı Kanun’un 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmayıp geçersiz olduğu, ayrıca hükmün yasa yolu bildiriminde sanığa 5271 sayılı Kanun’un 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin” de belirtilmediği anlaşıldığından, gerekçeli kararın sanık …’a usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde, cezaevinde bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği de belirtilerek tebliği, aksi halde sanığın son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ, tebliği ile buna ilişkin tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.