YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8494
KARAR NO : 2023/831
KARAR TARİHİ : 23.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 03.04.2015 tarihli ve 2015/1646 esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1.b, 116/1, 151/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/358 Esas, 2016/666 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında;
a. Hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b , 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık … hakkında cezanın TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b. Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık … hakkında cezanın TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
c. Mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık … hakkında cezanın TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık …’nin temyiz sebepleri; tanığın kendini net olarak teşhis edemediğine, dosyayı kapatmak amaçlı soyut karar verildiğine, gerçek delillerin ortaya koyulamadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.
2. Sanık …’nin temyiz sebepleri; tanığın kararsız olduğuna, somut delil olmaksızın karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Mahkemece gerekçeli kararın delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe bölümünde, suç tarihinde gündüz vakti sanıkların katılana ait ikametin kapısının kilidini kırarak içeri girip, katılanın ikametinden 200,00 TL değerinde tablet bilgisayar, 300,00 TL değerinde fotoğraf makinası, üç adet çeyrek altın, bir adet altın künye, bir adet gram altın olmak üzere toplam 1.160,00 TL değerinde eşyasını çaldıkları, tanık …’nin sanıkları teşhis ettiği, sanıkların katılanın zararını karşılamadıkları kabul edilmiştir.
2. Sanıklar savunmalarında, … beldesine gidiş geliş yaptıkları için … ilinden geçmiş olabileceklerini belirterek atılı suçlamaları kabul etmemişlerdir.
3. Tanık … beyanlarında; katılanın karşı komşusu olduğunu, temizlik yaparken ikamet kapısını açtığında katılanın evinin kapısının açık olduğunu, içeride tanımadığı kilolu, kumral bir kadının ev içinde gezdiğini gördüğünü, evine geri girdiğini, ancak şüphelenip balkona çıktığında apartman kapısında zayıf bir adamın beklediğini ve bu adam ile katılanın evinde gördüğü kadının birlikte gri renkli bir araca binip gittiklerini, şahısların yüzlerini görmediğini, ancak SEGBİS yoluyla huzurda bulunan sanıkların bu kişilere benzediğini belirtmiştir.
4. Dosya içerisinde bulunan 23.04.2014 tarihli araştırma tutanağında; başka tarihli hırsızlık olayında yakalanan sanıkların eşkal bilgileri ile kullandıkları aracın benzerlik gösterdiğinin, plaka okuma sistemi üzerinde yapılan incelemede sanık …’ye ait aracın suç tarihinde saat 12.20 sıralarında il merkezine giriş yaptığı ve saat 15.46’da … istikametine doğru çıkış yaptığının tespit edildiği belirtilmiştir.
5. 23.04.2014 tarihli fotoğraf teşhis tutanağında, 5 kişilik fotoğraf arasından tanığın sanıkları göstererek kesin teşhiste bulunduğu belirtilmiştir.
6.Sanıkların adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örneği dava dosyasına eklenmiştir.
IV. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklara verilen cezanın TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/358 Esas, 2016/666 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.