YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8518
KARAR NO : 2023/1369
KARAR TARİHİ : 21.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükümleri; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2015 tarihli ve 2015/30786 Esas, 2015/23607 İddianame numaralı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 116/1. maddeleri gereğince cezalandırılması ve 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Bakırköy 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/560 Esas, 2016/332 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 168/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezasına ve 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; hükmün usûl ve yasaya aykırı olduğuna, yokluğunda karar verildiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, iyi hâl indiriminin uygulanmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Mahkemece, olay tarihinde sanık …’in şikâyetçiye ait eve açık olan balkon camından girerek evde bulunan cep telefonu, bilgisayar ile kimlik belgelerinin ve 150 TL paranın bulunduğu çantayı çalarak kaçtığı, daha sonra şikâyetçinin bahçede çanta, bilgisayar, kimlik belgelerini bulduğu, olay yerinde yapılan incelemede ikamet balkonu sürgülü pencere dış yüzeyinden elde edilen parmak izinin sanığa ait çıktığı, sanığın eylemi tam olarak hangi saatte işlediği tespit edilemediğinden şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince gündüz vakti işlendiğinin kabulünün gerektiği, sanığın ikrarı ve tüm dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın müsnet suçları işlediği sabit kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın 04.11.2015 tarihli savunması esnasında vareste talebinde bulunduğu ve lehe hükümlerin uygulanması talebinin bulunmadığı anlaşılmış, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilmiş olması sebebi ile hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/560 Esas, 2016/332 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.