YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8623
KARAR NO : 2023/1040
KARAR TARİHİ : 07.03.2023
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, karar duruşmasında cezaevinde bulunan sanığın SEGBİS sistemi ile 26.04.2016 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun’un 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltmaya neden olunduğu nazara alındığında sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2015 tarihli ve 2015/48140 soruşturma numaralı iddianamesiyle sanık hakkında mağdurun konutuna evin alt katında bulunan camını sökmek suretiyle girerek suça konu malları çalması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 116/1, 151/1, 53 ve 58 maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli ve 2015/676 Esas, 2016/363 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 62, 53 ve 58 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 62, 53 ve 58 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına, mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 62, 53 ve 58 maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına karar verilmiştir.
3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11.03.2021 tarihli, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün onanması görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın olay tarihinde gündüz sayılan zaman dilimi içinde mağdurun evinin camına zarar vermek suretiyle içeri girerek bir kısım eşyaları alıp kaçtığı, sonrasında parmak izinden tespit edilerek yakalandığı ve suçunu ikrar ettiği, şikâyetçinin zararını gidermediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verildiği, anlaşılmıştır.
2. Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamaları tevil yoluyla ikrar etmiştir.
3.Kolluk görevlilerince 05.10.2015 tarihinde düzenlenen olay yeri inceleme raporu ile Avcılar Kaymakamlığı İlçe Emniyet Müdürlüğünce düzenlenen parmak izi mukayesi raporu dava dosyasında mevcuttur.
4. Sanığa ait nüfus kayıt örneği ve güncel adlî sicil kaydının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/676 Esas, 2016/363 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.