YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8679
KARAR NO : 2023/2169
KARAR TARİHİ : 26.04.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/225 E., 2016/140 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Emet Cumhuriyet Başsavcılığınca, hazırlanan 26.08.2015 tarihli ve 2015/203 soruşturma numaralı iddianame ile, sanığın katılanın bankamatik önünde düşürdüğü parayı görüp bu parayı yerden aldığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun’un 141/1. maddesinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.
2.Emet Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2016 tarihli ve 2015/225 Esas ve 2016/140 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 168/1-4, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi sanık hakkında beraat kararı verilmesi ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Katılanın … Bankası ATM’sinde işlem yapmak üzere geldiği, kartını cüzdanına koyarken cüzdanındaki paralardan 1.500,00 TL’sini düşürdüğü, sanığın temyiz dışı sanık H.A. İle birlikte yere düşen bu parayı katılanın düşürdüğünü görerek aldıkları tespit edilmiştir.
2. Katılanın dinlenilmesinde, olay tarihinde bankamatik önüne geldiğini, cebinden bankamatik kartını çıkarırken 1.700,00 TL olan parasından 1.500,00 TL’ sinin yere düşmüş olduğunu beyan etmiştir.
3.Kamera araştırma tutanağına göre, 01.03.2015 günü 10.13’te katılanın bankamatik önüne geldiği, cebinden cüzdanını çıkartıp kartını aldığı sırada saat 10.14’te cüzdandan parayı düşürdüğünün görüldüğü, paranın düştüğü sırada 4-5 metre arkasında bekleyen iki şahsın katılanın arkasına geçtiği, şahıslardan bir tanesinin arka kısmındaki şahsı perdeler şekilde kapattığı, diğer şahsın katılanın düşürdüğü paraları iki ayağı ile kapatarak yerden aldığı, katılanın ATM’de işlem yaptıktan sonra parayı alan şahsın yanındaki şahsın aynı ATM’den 10.15’te işlem yaptığı, bankadan alınan bilgilere göre ATM’de işlem yapan şahsın sanık … olduğu tespit edilmiştir.
4.Sanık savunmasında katılanın para düşürdüğünü görmediğini söyleyerek suçlamayı inkar etmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Ancak;
3. 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinden bu yönüyle hükümde hukuka aykırılık tespit edilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde 3 numaralı bentte açıklanan nedenle Emet Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2016 tarih ve 2015/225 Esas ve 2016/140 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye uyun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.