YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/869
KARAR NO : 2021/8240
KARAR TARİHİ : 14.04.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2010 tarihli ve 2009/896 E., 2010/14 K. sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme ve tehdit suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 22.01.2010 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 12.11.2014 tarihinde mala zarar verme suçunu işlediği, bu suçtan yargılanarak 05.11.2015 tarihinde 5237 sayılı TCK ‘nın 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçundan 2000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 05.11.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2010 tarihli ve 2009/896 E., 2010/14 K. sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulduğunun anlaşılması karşısında; sanığın denetim süresi içinde işlediği ihbara konu olan Kütahya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli ve 2014/1044 E., 2015/893 K. sayılı ilamındaki TCK’nın 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçunun 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, sanığın UYAP’tan alınan adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde işlediği ve hükmün açıklanmasını gerektiren Kütahya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2016 tarihli ve 2015/430 E., 2016/38 K. sayılı ilamına konu TCK’nın 86/2. maddesi uyarınca verilmiş 4 ay hapis cezasını içeren ilam nedeniyle hükmün açıklanmasının koşullarının oluştuğu ve sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 22.01.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen Kütahya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2016 tarihli ve 2015/430 E., 2016/38 K. sayılı mahkûmiyete konu suçun işlendiği 07.10.2011 tarihinde yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit ve aynı Kanun’un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu bakımından uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ancak hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçu ile 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, tehdit ve mala zarar verme suçlarından uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.