YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8700
KARAR NO : 2023/1077
KARAR TARİHİ : 08.03.2023

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 19.11.2015 tarihli 2015/5436 soruşturma numaralı iddianame ile, olay günü katılana ait ikametten 2.500,00 TL paranın çalınması eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 116/1, 53 ve 58. maddelerinin uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2…. 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2016 tarihli ve 2015/1355 Esas, 2016/776 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun’un 116/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi, kararı temyiz etme isteğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay günü saat 13.00’te sanık ile kimliği tespit edilmeyen diğer şahısların katılanın oturduğu mahalleye gelerek tanık …’a “burada yaşlı bir kadın varmış, yardım getirdik” dediği, tanığın sanığa katılanın ikametini gösterdiği, sanığın katılanın ikametine gittiği, katılana …’dan yardım getirdiğini söyleyerek 200,00 TL verdiği, akabinde 100,00 TL’sini geri istediği, katılanın evindeki divanın altına sakladığı 2.500,00 TL parasının bulunduğu çantaya 200,00 TL’yi koyduğu, 100,00 TL’yi sanığa verdiği, sanığın katılana dışarıdaki malzemeleri de vereyim diyerek kapının önündeki aracın yanına yönlendirdiği, araçta bulunan diğer iki şahsın “teyze sen kapıda bekle arkadan gelen … yardımlarını getirecek” dediği, sanığın kimliği tespit edilemeyen diğer şahıslarla araca binerek uzaklaştıkları, katılanın ise bir süre aracın gelmesini beklediği, ancak sonrasında evine döndüğünde içinde 2.500,00 TL parası bulunan çantasının olmadığını fark ettiği tespit edilmiştir.
2.Tanık …, olay günü saat 13.00’te kahveden çıkarken sanığın yalnız yaşayan yaşlı bir kadın olduğunu söylediğini, kendisinin de katılanın evini gösterdiğini, sonra da oradan ayrıldığını beyan etmiştir.
3.Katılan, olay günü 13.00’te evin dış kapısına gelen bir gencin kendisine yardım getirdiğini beyan ettiği, 200,00 TL’yi kendisine verdiğini, 100,00 TL’sini geri istediğini, kendisinin evde divanın altına sakladığı paralarından 100,00 TL’yi alarak çantayı masa üzerine bıraktığını, sanığın dışarıda bulunan malzemeleri vereyim dediğini, beraber kapı önüne geldiklerinde kapı önündeki aracın yanında bekleyen iki kişinin kapıda beklememi, arkadan gelen aracın yardımları getireceğini söylediğini, kimse gelmeyince eve geldiğinde masanın üzerindeki çanta ve çanta içindeki paralarının olmadığını bildirmiştir.
4.Fotoğraf teşhis tutanağına göre, katılana ve tanık …’e daha önce benzer taktik kullanarak eylemler gerçekleştiren sanıkların yer aldığı sabıkalılar albümü gösterilerek teşhis yaptırılmış, hem katılan hem tanık sanık …’ı teşhis etmiştir. Yargılama sırasında katılan ve tanık; sanık ile aynı celseye katılarak olay günü eylemi gerçekleştiren şahsın sanık olduğunu tekrar, kesin ve net olarak belirtmişlerdir.

5.Olay yeri inceleme raporunda, hırsızlık eyleminin meydana geldiği yerin tek katlı ikamet olduğu, etrafının briket duvarla çevrili bahçe içinde olduğu tespit edilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanık ile kimlikleri tespit edilemeyen diğer şahısların eylemi birlikte gerçekleştirmiş oldukları tespit edilmekle; 5237 sayılı Kanun’un 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2016 tarihli ve 2015/1355 Esas, 2016/776 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.