YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8703
KARAR NO : 2023/1785
KARAR TARİHİ : 05.04.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/259 E., 2016/719 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.04.2016 tarihli ve 2016/4653 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 35/2, 116/1, 151/1, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2016 tarihli ve 2016/259 Esas, 2016/719 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 35, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 53. maddeleri gereğince 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 53. maddeleri gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; kararı temyiz etme isteğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Mahkemece; sanığın 18.02.2014 günü saat 17.00 sıralarında şikâyetçinin ikametinin eklentisi niteliğindeki balkonuna hırsızlık amacıyla girip balkondan mutfağa açılan PVC pencereyi ve salon PVC penceresini kanırtarak zorlamak suretiyle eve girmeye çalıştığı, ancak evde uyumakta olan şikâyetçinin sesler duyarak uyandığı, sanığın pencereyi zorladığını gördüğü ve sanığa seslendiği, bunun üzerine sanığın kaçıp gittiği, olay ile ilgili yapılan soruşturmada kapalı balkona açılan mutfak pencere mermeri üzerinde bulunan iki adet parmak izinin sanığa ait olduğunun belirlendiği, sanığın savunmasında suçlamaları kabul ettiği ve bu şekilde üzerine atılı suçları işlediği kabul edilmiştir.
2. Sanık kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde atılı suçları ikrar etmiştir.
3. İstanbul Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğünce düzenlenen 08.04.2015 tarihli parmak izi incelemesine ilişkin ekspertiz raporu dosya içerisindedir.
IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2016 tarihli ve 2016/259 Esas, 2016/719 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.