Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/8721 E. 2023/1527 K. 28.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8721
KARAR NO : 2023/1527
KARAR TARİHİ : 28.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, şantaj
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tokat Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.11.2015 tarihli ve 2015/2241 Esas sayılı iddianamesi ile; sanığın, daha önceden tanıştığı katılanın evine gelerek gece kaldıktan sonra, evden Samsung Galaksi Trend Plus marka 1 adet cep telefonunu, 1 adet lenova marka siyah diz üstü bilgisayarı, cüzdandaki 200,00 TL para ile bir kısım ziynet eşyalarını aldığı ve şikâyetçi olması halinde elinde katılana ait çıplak resimleri başkalarına göndereceğine dair şantajda bulunduğu iddiasıyla, sanık hakkında hırsızlık ve şantaj suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 107, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2016 tarihli ve 2015/842 Esas, 2016/344 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; şantaj suçundan aynı Kanun’un 107/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, atılı suçların oluşmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.
2.Sanığın temyiz nedeni; hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinden önce sanık ile katılanın tanışıyor oldukları, olay günü sanığın katılan ile buluşmak üzere şehir dışından Tokat’a geldiği, katılanın evine gittiği, geceyi birlikte geçirdikleri, katılanın sabah kalktığında kendisine ait bilgisayar, telefon, 200,00 TL para ve bir kısım takı eşyalarının olmadığını fark edip sanık tarafından alınarak götürüldüğünü anladığı, dosya içerisinde yer alan dökümlerden anlaşılacağı üzere sanık ile katılanın facebook üzerinden iletişime geçtikleri, katılanın sanığa bu eşyaları neden aldığını sorduğu, sanığın da yaptığı masraflar için aldığını belirttiği, ayrıca elinde katılana ait çıplak resimler olduğunu söyleyerek katılanın şikâyetçi olmamasını sağlamaya çalıştığı, sanığın atılı suçlamaları kabul etmediği ancak söz konusu mesajları kendisinin yazdığını doğruladığı, Tokat’a gidiş geliş için masraf yaptığını belirttiği, sanığın göndermiş olduğu facebook mesajları ile katılan beyanlarının birbiriyle tutarlı olduğu kabul edilerek sanığın inkâra yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
IV.GEREKÇE
Tüm dava dosyası kapsamı, tutanaklar, sanığın atılı suça yönelik çelişkili ifadeleri, sanık tarafından gönderilen facebook mesajları ile tutarlı katılanın beyanları karşısında, her ne kadar sanık müdafii sanığın birçok masraf yaptığını ve o masrafları yapan şahsın hırsızlık yapmayacağını ileri sürmüş ise de sanığın yazışmalarda yaptığı masraflara karşılık suça konu eşyaları aldığına dair ibarelerin yer aldığı anlaşıldığından eylem sübuta ermekle, sanık hakkında mahkûmiyet kararları kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiş, 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2016 tarihli ve 2015/842 Esas, 2016/344 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.