YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8725
KARAR NO : 2023/1062
KARAR TARİHİ : 07.03.2023

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Cumhuriyet Başsavcılığının 26.01.2016 tarihli ve 2016/162 Esas, 2016/162 İddianame numaralı iddianamesi ile sanıklar hakkında katılana yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h ve 143. maddeleri, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/1 ve 119/1-c maddeleri ve mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesi gereğince cezalandırılmalarına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır.
2…. 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2016/111 Esas, 2016/241 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun’un 53/1 maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına, sanık … hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/1-4, 119/1-c ve 62. maddeleri uyarınca 1yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun’un 58. maddesi uyarınca cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık … hakkında ise konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’un temyiz isteği; hakkında kurulan hükümleri temyiz etmek istediğine,
Sanık … müdafiinin temyiz isteği; verilen kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme sonucunda verilmiş olduğuna, mahkemece cezaların takdirinde yasal indirimler yapılmamış olduğundan verilen kararların bozulması gerektiğine,
Sanık … müdafiinin temyiz isteği; müvekkili sanığın katılanın ikametine girmediğine, gözcülük yaptığına dair dosya kapsamında kesin ve somut delil bulunmadığına, ayrıca bu hususun araştırılmadığına, sanık …’ın suça iştirak edip etmediğinde şüphe bulunduğuna ve bu nedenle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dosya kapsamı, olay tutanakları ve CD çözüm tutanağına göre, sanıklar Selçuk ve …’ın suç tarihinde saat 19.30 sıralarında katılana ait ikametin olduğu yere, sanık …’ın kiralamış olduğu .marka araçla birlikte geldikleri, sanıklardan .’un araçtan inerek katılana ait ikametin penceresini tornavidayla zorlamak ve sinekliğini yırtmak suretiyle ikamete girerek, içeride bulunan bir kutu mermi, fotoğraf makinesi, lens ve 3 adet laptopu alarak dışarı çıktığı, sanık …’ın bu esnada araçta bekleyerek gözcülük yaptığı, sanık …’un çaldığı malzemelerle araca binerek …’ın kullandığı araçla olay yerinden uzaklaştıkları, sanık …’un suçlamayı ikrar ettiği, sanık …’ın da olay yerine sanık …’u götürdüğünü kabul etmesine rağmen olaya karışmadığını belirttiği, ancak suça konu eşyaları birlikte satarken yakalandıkları, bu şekilde üzerilerine atılı suçları işledikleri kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık … Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ve 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı Kanun’un 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık … müdafiinin atılı suçlara yönelik temyiz dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanıklar … ve … Hakkında Hırsızlık, Sanık … Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Verilen Mahkûmiyet Kararları Yönünden
Sanık … hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler “sanığın suç tarihinden önce kasıtlı suçlardan mahkumiyetinin bulunması, sabıkalı geçmişi ile kişiliği göz önüne alındığında yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu kanaate varılmadığı anlaşıldığından,” şeklindeki gerekçe ile 5271 sayılı Kanun’un 231., 5237 sayılı Kanun’un 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamış; 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık …’un, sanıklar … ve … müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
A. Sanık … Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanık … müdafiinin kanun yolu başvuruları itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
B. Sanıklar … ve … Hakkında Hırsızlık, Sanık … Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Verilen Mahkûmiyet Kararları Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2016/111 Esas, 2016/241 Karar sayılı kararında sanık …, sanıklar … ve … müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.