YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8777
KARAR NO : 2021/12164
KARAR TARİHİ : 15.06.2021

Hırsızlık suçundan sanık …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-c ve 143. maddeleri gereğince 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun’un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair … 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2019 tarihli ve 2019/991 Esas, 2019/1326 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11/02/2021 gün ve 5973-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/03/2021 gün ve 2021/26452 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Nitelikli hırsızlık suçundan sanık …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-c ve 143. maddeleri gereğince 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun’un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair … 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/12/2019 tarihli ve 2019/991 Esas, 2019/1326 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre;
1-5237 sayılı Kanun’un 58/1. maddesinde yer alan, “Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır.” şeklindeki düzenlemeye nazaran, tekerrüre esas kabul edilen … 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/07/2009 tarihli ve 2008/1247 Esas, 2009/925 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın üzerine atılı suçtan açılan kamu davasının taraflar arasında uzlaşma sağlandığından bahisle anılan Mahkemenin 18/11/2019 tarihli ve 2008/1247 esas, 2009/925 sayılı ek kararı ile düşürülmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, şartları oluşmadığı hâlde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinde,
2-Sanığın, müşteri olarak bindiği ticari taksi içerisinde orta konsoldaki cep telefonunu çalması şeklinde gerçekleşen olayda, ticari taksinin özel hizmet vermesi sebebiyle halkın yararlanmasına sunulmuş ulaşım aracı olarak kabul edilmesi mümkün bulunmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde anılan Kanun’un 142/1-c maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
1-5237 sayılı Kanun’un 58/1. maddesinde yer alan, “Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır.” şeklindeki düzenlemeye nazaran, tekerrüre esas kabul edilen … 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/07/2009 tarihli ve 2008/1247 Esas, 2009/925 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın üzerine atılı suçtan açılan kamu davasının taraflar arasında uzlaşma sağlandığından bahisle anılan Mahkemenin 18/11/2019 tarihli ve 2008/1247 Esas, 2009/925 sayılı ek kararı ile düşürülmesine karar verilmesi ve başkaca tekerrüre esas alınacak cezası olmadığı hâlde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,
2-Sanığın, müşteri olarak bindiği ticari taksi içerisinde orta konsoldaki cep telefonunu çalması şeklinde gerçekleşen olayda, ticari taksinin özel hizmet vermesi sebebiyle halkın yararlanmasına sunulmuş ulaşım aracı olarak kabul edilmesi mümkün bulunmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde anılan Kanun’un 142/1-c maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi nedenleriyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (…) 24. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.12.2019 tarihli ve 2019/991 Esas, 2019/1326 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 141. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin teşdit gerekçe ve oranı ile aynı olacak şekilde 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 143. maddesi uyarınca 1/6 oranında arttırım yapılarak 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu ceza miktarı üzerinden yapılmasına ve hüküm fıkrasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 15/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.